СВАБОДА

Альбо Руднік, Капач, Грабар…

На Радыё Свабода Аляксандар Памідораў вядзе музычную праграму. На гэтым тыдні ўзяўся расказаць пра Менскую капэлу, што грае габрэйскую музыку. Файна! Гэта ж таксама наша беларуская музыка. У працяг гэтай тэмы маю да спадара Аляксандра прапанову. На Віленшчыне ёсьць сьпявачка Марыя Крупавес, якая сьпявае песьні на розных мовах – па-польску, беларуску, літоўску, жыдоўску, цыганску. Дык добра было б, каб прагучаў расказ і пра гэтую выдатную сьпявачку, якую мы, беларусы, з гонарам можам таксама назваць нашай беларускай артысткай. І ўвогуле хацелася б, каб на нашых радыёстанцыях не забываліся пра музыку Заходняй Беларусі. Тое-сёе можна пачуць на Рацыі, але хацелася б больш. (more…)

або Не падавайце аджыкі да вінаграду

Агляд радыё

На Радыё Свабода ў перадачы “Вольная студыя” паэт Дранько-Майсюк сказаў з гонарам прыблізна так: “Раней я пісаў сам для сябе. А цяпер я ведаю, што ў мяне ёсьць мае чытачы, якія чакаюць менавіта маіх вершаў і для іх я пішу”. Гэтаксама можа пахваліцца і Радыё Свабода – зь яго праграм выразна відаць, што радыё мае сваіх слухачоў і для іх працуе. (more…)

або Не сумуйце па “Русскому радио”

На Эўрарадыё зрабілі добры матэрыял на тэму беларускай мовы і мытных дэклярацыяў. Карэспандэнтка затэлефанавала на мытню й спытала: “Калі я ня ведаю расейскай мовы, як мне запоўніць дэклярацыю?” Мытнік патлумачыў, што беларускіх дэклярацыяў яшчэ няма, але яны хутка будуць. Ужо сёньня ёсьць узор запаўненьня дэклярацыяў па-беларуску. Мытнік ласкава запрасіў сьмела ехаць празь мяжу, абяцаў усяляк дапамагчы запоўніць тыя няшчасныя дэклярацыі. І, самае галоўнае, гаварыў той мытнік па-беларуску. І выходзіла ў яго вельмі добра. Сюжэт гэты закончыўся, і пасьля яго ў этэр пусьцілі песьню… на расейскай мове. Калі б той мытнік гэта чуў, напэўна б абурыўся: “Дык вы там разьбярыцеся на сваім радыё, ці ведаеце вы расейскую мову, ці не?” (more…)

АЛЬБО НЕ ДАЗВОЛЬЦЕ, КАБ НЕХТА НА ВАС ЛЁГ

Агляд радыё

Радыё Свабода спрабуе надаць новае дыханьне перадачы “Званкі слухачоў”. Цяпер штотыдзень будуць выбіраць самы цікавы званок і даваць узнагароду самадзейнаму карэспандэнту. Такім чынам спадзяюцца, відаць, прывабіць больш слухачоў. А я з гэтай нагоды хацеў бы паразважаць пра беларускую сьціпласьць. Чаму нашы людзі мала пішуць, звоняць у рэдакцыю? Вось і я сам да нядаўняга часу толькі слухаў радыё, бурчэў сам сабе пад нос, а ў рэдакцыю ніколі не пісаў. Аж пакуль мяне не ўзялі за рукі й не сказалі – пішы. І вось цяпер пішу, і кажуць, што гэтая пісаніна нялішняя. (more…)

АЛЬБО ДЫЯЛЁГ З “НАЧНОЙ СВАБОДАЙ”

На пачатку хачу павіншаваць “Начную Свабоду” з удалай знаходкай – конкурсам “Выйграй кнігу “Свабоды”. Людзі шлюць СМСкі, журналіст тэлефануе пераможцу, і ў этэр ідзе гутарка са слухачом. (more…)

АЛЬБО ПАСЬВЕДЧАНЬНЕ ДЛЯ БЕЛАРУСАЎ

11-га верасьня ў перадачы “Ранішняя Свабода” журналістка Алена Радкевіч абмяркоўвала з Тацянай Процькай, старшынёй Хельсінскага камітэту, апошнія шматлікія суды над удзельнікамі маладзёвых дэмакратычных арганізацыяў. Спадарыня Процька стомленым голасам адзначыла, што ў дзеяньнях улады няма нічога новага, але дасталося й маладым змагарам. Праваабаронца ўсумнілася, што тыя маладзёны маюць якуюсь акрэсьленую мэту сваіх дзеяньняў. (more…)

АЛЬБО РАСКАЖЫЦЕ ПРА ПОМНІКІ

1 верасьня ў суботу Радыё Свабода, а назаўтра Эўрарадыё ў выпусках навін паведамілі адным сказам: “У Полацку адкрылі помнік Усяславу Чарадзею”. Пазьней Радыё Рацыя ўдакладніла: “Помнік важыць аж чатыры тоны, а Лукашэнка не прыехаў на адкрыцьцё”. І ўсё. (more…)

альбо Парада з уласнай біяграфіі

Сачу я за творчасьцю адной маладой журналісткі — Насты Ігнатовіч з Эўрарадыё. Працавітая, як пчолка, кожны дзень гучаць яе добрыя рэпартажы й агляды эканамічных навін, але вось адна заўвага. Гучаць гэтыя матэрыялы не як жывая радыйная гутарка, а быццам бы робат начытаў манатонным голасам. Хацелася б трохі эмоцый. Прывяду пару прыкладаў, якія шаноўнай спадарыні Насьце, напэўна, дапамогуць. (more…)