СВАБОДА

“Заўтра яны прынясуць вяроўку і павесяцца”

На трэці дзень пасьля расейскіх выбараў у Думу нарадзілася ці не галоўная сэнсацыя нашага часу: у Менск едзе прэзыдэнт Пуцін. Як паведамляе дзяржаўнае інфармацыйнае агенцтва БелТА, 13-14 сьнежня адбудзецца пасяджэньне “Вышэйшага дзяржсавету саюзнай дзяржавы Расеі і Беларусі”, падчас якога Лукашэнка і Пуцін “маюць намер дэтальна абмеркаваць пэрспэктывы прыняцьця Канстытуцыйнага акту Саюзнай дзяржавы”. (more…)

Аляксандар Дабравольскі, Аб’яднаная грамадзянская партыя:
“ГЭТА ЎСЁ НАГАДВАЕ БЕЛАРУСЬ”
Пераможцы былі вядомыя адразу. І ўлада зрабіла ўсё, каб тыя людзі, якіх яна ня можа выкарыстаць, наогул ня трапілі ў Дзяржаўную думу. Большае значэньне тут мае ня вынік выбараў, які быў вядомы, а сам характар выбарчай кампаніі. Гэтая кампанія вельмі мала нагадвала выбары. Людзей арыштоўвалі, не давалі распаўсюджваць агітацыйную прадукцыю. Гэта ўсё нагадвае Беларусь. І ў нас, і ў Расеі ўлада мае за мэту не зрабіць нешта добрае для краіны, а захаваць уладу. Крыўдна, што ў Расеі, якая зьяўляецца для нас вялікім суседам, у Думе няма ніводнага прадстаўніка, зь якім можна было б нармальна гаварыць. (more…)

Рэфэрэндум аб пажыцьцёвым прэзыдэнцтве праваліўся

“Ну і лох гэты Уга Чавэс” – адначасова выгукнулі ў Менску і ў Маскве. Вэнэсуэльскі кіраўнік зганьбіў “клюб дыктатараў”, пацярпеўшы паразу на рэфэрэндуме.

У тым, што Чавэс пераможа, не сумняваўся амаль ніхто. “Уга выдатна спраўляецца”, — адзначыў напярэдадні Аляксандар Лукашэнка. І на Захадзе, і ў Расеі вялікіх ілюзіяў наконт посьпехаў Чавэса не было, аднак і там, і там лічылі, што “не істотна, як галасуюць, істотна, хто лічыць”. (more…)

Фэльетон

Адшумелі інтэрнэтныя жарсьці з нагоды візыту некалькіх беларускіх рок-музыкаў у прэзыдэнцкую адміністрацыю. Але праблема засталася, дый не магла не застацца, бо яна вечная. Адносіны “мастак – улада”, “мастак – моцныя гэтага сьвету” ніколі ня будуць вырашаныя канчаткова. Мастак – бы ліяна, можа спарадзіць прыгожыя творы-кветкі, але, каб яны былі бачныя іншым, павінен мець цьвёрдую апору, падтрымку. Не было б Мікелянджэла без Ватыкану і Медзічы, Сурыкава – без Трацякова, і гэтак далей. Ці не найбольш пашэнціла нарвэскаму скульптару Густаву Вігелану, над якім дзяржава ўзяла пажыцьцёвую апеку, дзякуючы якой ён стварыў свой славуты (але, на жаль, невядомы беларусам) Фрогнер-парк у Осла. Але гэта, хутчэй, шчасьлівае выключэньне, чым правіла. А правіла дыктуе больш ці менш балючыя кампрамісы, саступкі аж да поўнага продажу душы д’яблу. І кожны выпадак трэба разглядаць індывідуальна, кожны раз гэта праблема выбару самога мастака, ягонага сумленьня. Ніхто, ні адна асоба збоку ня можа падказаць яму адзіна правільны й маральна бездакорны выбар. (more…)

альбо Як правільна вымаўляецца “Ужупіс”

“Путиниана как политтехнология”. Так называецца артыкул Віктара Чыкіна ў газэце “7 дней”. У артыкуле галоўны рэдактар не бяз гумару тлумачыць сутнасьць сёньняшняй палітычнай сытуацыі ў Расеі. (more…)

альбо да паўторанага сто разоў прывыкаеш

На гэтым тыдні Радыё Свабода арганізуе сустрэчу з групай беларускіх грамадзкіх актывістаў і палітыкаў, якія паехалі з афіцыйным візытам у Амэрыку. Напэўна ж будуць сустракацца з тымі дабрадзеямі, што ўспамагаюць дэмакратычным пераменам у нас. Вінцук Вячорка на тым самым радыё нядаўна казаў, што большая частка дапамогі ідзе якраз на ўтрыманьне свабодных сродкаў масавай інфармацыі. Дык, можа быць, у сувязі з усім гэтым будуць дарэчы і мае пытаньні, бо запрашалі ж слухачоў задаваць іх. (more…)